terug

             Coprofagie het eten van poep

 

Broodje poep, meneer,mevrouw?

Het eten van de ontlasting vinden zonder uitzondering alle hondeneigenaren afstotelijk gedrag

 van hun hond, vooral als het gaat om de eigen ontlasting of die van anderen honden.

 Coprofagie, de term die staat voor het eten van faeces, is een gedrag waarover nog veel

 vraagtekens bestaan bij de heren en dames deskundigen. De Washington State University in

 Amerika is inmiddels een uitgebreid onderzoek begonnen naar coprofagie. De vraag is nog

 steeds of coprofagie te maken heeft met de gezondheidstoestand van de hond –bijvoorbeeld

 van de pancreas- of dat de oorzaak gevonden moet worden in de voeding, in het ontbreken of

 juist teveel van bepaalde stoffen. Voor een aanzienlijk deel heeft copfrofagie ook te maken

 met gedrag. Poep eten kan aandacht opeisend gedrag zijn, het kan ook voortkomen uit

 verveling, wanneer er meer honden in het huishouden aanwezig zijn kan het zelfs aangeleerd

 zijn. Heel bekend en natuurlijk gedrag is uiteraard het eten van de ontlasting van de pups

 door de moeder. Sowieso is coprofagie zelfbelonend gedrag. De hond krijgt tenslotte wat hij

 wil en dat alleen al zorgt ervoor dat hij het later opnieuw zal proberen. Waar hij staat kan

 overigens ook zij staan, want dit probleem komt voor bij zowel reuen als teven. De reden

 waarom uw hond poep eet is dus niet makkelijk te achterhalen. Een oplossing van het

 probleem is dus ook niet in een hand omdraai te geven. Voorkomen van het probleem is het

 eerste onderdeel van de therapie. Voorkom het gedrag door de poep in de kennels of in de

 tuin direct op ruimen. Dat wordt al veel moeilijker als het probleem zich juist voordoet in het

 park of in het bos. In ieder geval is het stellig af te raden uw hond in de tuin uit te laten. Dan

 is aan de lijn uitlaten meestal de enigste oplossing. Een muilkorf gebruiken kan ook, maar dan

 loopt u de kans dat uw hond een ander, minder prettig etiket op zijn kop gedrukt krijgt van de

 andere wandelaars in het park of bos. Extinctie, oftewel uitdoving, is een leermethode die niet

gemakkelijk is vol te houden. Toch ontkomt u er niet aan; voorkomen is beter dan genezen.

Eén van de nog niet door de wetenschap bewezen theorieën omtrent de oorzaak van poep eten

is een mogelijk tekort van bepaalde stoffen in het voer. Welke stoffen is nog onduidelijk maar

men gaat onder andere uit van een mogelijk tekort aan enzymen. Als remedie worden dan

stukjes ananas aan het dagelijkse voer toegevoegd. Ook schijnt dan de smaak van de

ontlasting minder aantrekkelijk te worden. Een andere mogelijkheid is het toevoegen van

 ijzertablet aan het eten.

In nieuwe tip in relatie met voer is het geven van een eierkoek per dag. Als het gedrag gestopt

is kunt u overgaan tot één eierkoek per week. Bij veel honden werkt het succesvol. Belangrijk:

begin niet zelf met experimenteren maar bespreek het dieet van uw hond met uw dierenarts.

Boven alles wat hierboven staat geschreven moet de ontlasting etende twee keer per dag

gevoerd worden met een hoog verteerbaar voer. U moet in elk geval een hongergevoel bij uw

hond voorkomen, die een hond vaak zal hebben wanneer hij één keer per dagen eten krijgt

en/ of gevoerd wordt met een slecht verteerbaar voer.

Coprofagie is vaak het gevolg zijn van verveling. Met name kennelhonden en honden die veel

alleen moeten zijn kunnen hun verveling eenvoudig botvieren op het eten van ontlasting.

Verveling voorkomen is het antwoord op het probleem. Voor het alleen laten goed moe maken

en de voertijden zodanig aanpassen dat de hond niet nodig hoeft tijdens het alleen zijn of de

hond voeren met de Buster Cube of Activity Ball. U vangt dan meerdere vliegen in één klap:

verveling wordt voorkomen, de hond wordt moe en volmaakt gemaakt en de voertijd wordt

aangepast. Voor wie het speelgoed niet kent: de Buster Cube is een kubus met een gat en een

cilinder en de Activity Ball en bal met twee gaten. Door met de te spelen vallen er af en toe

brokjes uit die, behalve als voer, ook als beloning voor het spelen werken. Beide stukken

speelgoed zijn verkrijgbaar bij de betere dierenspeciaalzaken.

Het straffen van poep eten is erg moeilijk. Zoals gezegd, poep eten is sterk zelfbelonend

gedrag en straffen is alleen effectief als u uw hond kunt betrappen op het willen gaan eten van

poep. Straffen op ‘heterdaad’ is al te laat. De beloning –poep eten- gaat dan vaak al boven de straf uit. Ook zal de hond leren dat hij voortaan sneller moet zijn met het opeten. Als u wilt dat

de straf gekoppeld wordt aan het poep eten en niet aan u, zodat straf ook werkt op afstand,

zult u van goeden huize moeten komen. Ruiken aan ontlasting is heel natuurlijk voor honden,

dat mag nimmer bestraft worden door de eigenaar. De moeilijkheid voor de eigenaar zit ‘m in

de korte tijdspanne tussen ruiken en eten. Die is vaak te kort om effectief te straffen. De Dog

Training Discs, ontworpen door de Engelse gedragsdeskundige John Fisher, kunnen uitsluitsel

bieden. Deze vijf schijfjes aan een koordje worden vooraf geconditioneerd als onplezierig. Het

geluid van de schijfjes vertelt de hond ogenblikkelijk te stoppen waarmee hij bezig is. Alles in

het begin aangelijnd, uiteraard. Nog belangrijker dan het straffen is het belonen van het

gewenste gedrag. Zodra de hond een hoop voorbij loopt zonder consumptie moet hij daarvoor

beloond worden; verbaal en/ of met iets lekkers. Dat geldt evenzogoed als u uw hond vooraf

heb moeten waarschuwen of corrigeren (schijfjes). Niets is vanzelfsprekend, ook goed gedrag

niet! Om uw hond vooraf te kunnen waarschuwen is het commando “nee” een belangrijk

hulpmiddel. Voor het aanleren van het commando verwijs ik u terug naar de vorige editie van

Bobtales  U moet namelijk een geconditioneerd instrument hebben dat uw hond ook begrijpt.

Een laatste paardenhulpmiddel in dit artikel is het onsmakelijk maken van de ontlasting door te

besprenkelen met iets vies in de vorm van bijvoorbeeld pepers. Deze manier om het probleem

op te lossen is een lastige, want het is alleen effectief wanneer alle ontlasting onsmakelijk

gemaakt is. En dat alles maakt het oplossen van dit probleem lastig maar redelijk goed te

behandelen.

© Mark Wibier

Tinley-Gedragstherapeut voor honden

http://www.wibier.nl/kk_100000.html

terug